اقتصاد خرد به بررسی رفتار های اقتصادی انسانها و بنگاههای اقتصادی و نحوه
توزیع تولیدات و درآمد در بین آنها میپردازد. اقتصاد خرد به اشخاص به
عنوان کارگران و تولید کنندگان سرمایه، و همچنین مصرف کنندگان نهایی نگاه
میکند. به صورت مشابهی به شرکت های اقتصادی به عنوان مصرف کننده گان
سرمایه و کار، و تولید کنندگان محصول نگاه میکند. [۲] اقتصاد خرد درصدد است تا پیامد رفتار عقلایی در انسانها را شناسایی کند. با توجه به محدودیت منابع (مثلاً نیروی کار، سرمایه، زمین، توانایی مدیریت و...) انسانها و بنگاههای اقتصادی مایلند که بیشترین استفاده را از منابع موجود ببرند. توابع عرضه، تقاضا، تولید، هزینه، بازارها، تعادل عمومی و اقتصاد رفاه در این بخش جای میگیرند.
بهره
پولی که وامگیرنده از بابت استفاده کردن از پولهای وامدهنده به او پرداخت میکند را بهره میگویند.نرخ بهره عبارت است از نرخی که بابت جلوگیری از کاهش ارزش پول پرداختی در امروز و دریافتی در آینده (بهدلیل نرخ تورم) از وامگیرنده دریافت میشود. همچنین در شرایط متعارف بازار، به منظور جبران فرصتهای سرمایهگذاری وامدهنده، ممکن است مبلغی به عنوان حداقل سود مورد انتظار وامدهنده به این نرخ اضافه گردد. اما فیشر نرخ بهره را اینطور تعریف میکند: نرخ بهره درصد پاداش پرداختی بر روی پول، برحسب پول در تاریخ معین که معمولاً یکسال بعد از تاریخ معین است، میباشد.
نرخ بهره در واقع هزینه ایست که باید برای دریافت اعتبار بپردازید.
ریسک:- را میتوان به صورت رویدادهای غیرمنتظره که معمولاً به صورت
تغییر در ارزش داراییها یا بدهیها میباشد، تعریف کرد. بنگاهها در معرض
انواع مختلف ریسک قرار دارند که به طور کلی میتوان به دو دسته 'ریسکهای
تجاری' و 'ریسکهای غیرتجاری' تقسیم کرد.